Kara se plan vir die vakansie is eenvoudig: rus, asemhaal en wegkom van die verwagting dat sy iemand vir Kersfees moet hê. Sy sluit by haar familie aan vir ’n kampvakansie, vasbeslote om hierdie jaar net vrede en miskien ‘n nuwe band met haar suster te vorm.

Maar familie is mos nooit eenvoudig nie. Tussen haar suster Dedrei se skerp tong, ’n ooraktiewe tweeling, en ’n swetterjoel kampdrama, voel Kara vinnig soos die vyfde wiel aan die wa. Dan ontmoet sy vir Ben. Hy lyk na ‘n sterk man wat by die koöperasie op die dorp werk en elke jaar hier by sy ouers kom kuier wanneer hulle kom kamp.

’n Laatnaggesprek in die warmwaterswembad laat iets vonk.
’n Staproete na ‘n waterval maak dit die moeite werd.
’n Reddingsaksie in die bergreën laat Kara besef sy is dalk nie soveel alleen as wat sy dink het nie.

Wanneer Ben onverwags wegraak en haar eie twyfel kop uitsteek, begin Kara wonder of sy nie weer te vinnig hoop nie. Is hy net ’n vakansie-flikkering … of dalk presies die kêrel vir Kersfees wat sy nooit hardop sou erken sy verlang na nie?